Als je je lens-dop laat vallen en je ziet hem langzaam naar de bodem zakken, wat doe je dan?
1. Je bent verstandig en kiest ervoor je camera en verrekijker veilig te stellen en laat hem langzaam naar de bodem 'dwarrelen'
of
2. Je duikt er in een blinde waas op-af, graait met je arm onderwater, test gelijk even of je verrekijker waterdicht is en haalt met een hele natte mouw de dop weer boven water.
Vandaag gebeurde natuurlijk het tweede...... een bizarre redding gelukkig zonder materiële schade.
De dag begint mooi om 7:00 in haven de Vissershang, samen met vogelmaat Niels ga ik op pad.
Het is helemaal windstil met een beetje mist boven het water in de kreken, het begin van een mooie voorjaarstocht door de Brabantse Biesbosch.
De route gaat eerst naar de Zwarte Schuur, alwaar bij windstil weer de Biesbosch - klapekster zich fraai laat bewonderen, een juveniele zeearend gepest wordt door kraaien en een groot aantal blauwborsten luidkeels zingen.
In de kreken is het gebied van de ijsvogels, we zien er een aantal voorbij flitsen, altijd weer een hoogtepunt van de tocht. Even spieken op het spaarbekken, waar we een aantal geoorde futen spotten, daarna weer door naar de uitkijktoren van de zuiderklip.
Eerst even lens-dopje redden en dan soep pauze op de toren. Het is nu rustig op de plas, toch vinden we wat zomertalingen tussen de eenden en wordt een slechtvalk genoteerd.
Op de route richting haven worden geen ijsvogels meer gespot, maar dat mag de pret niet drukken, het is echt fantastisch om op deze relaxte manier door de Brabantse Biesbosch te varen.
Weer een fantastisch mooie Biesbosch dag in the pocket!
